Mahpeyker / Bir Kösem Sultan Romanı
Bir gemiyle başladı dalgalı ömrünün seferi. Kim bilebilirdi ki payitahta doğru yol alan o genç kızın mu-kadderatı, gün gelecek koca bir imparatorluğun kaderiyle düğümlenecekti?
Bu hikâye, cemaliyle bir padişahın gönlünü, ferasetiyle devletin en kudretli makamını kazanan Mah-peyker Kösem Sultan’ın hikâyesi…
Bir vakitler yabancısı olduğu saray koridorlarında evvela bir hükümdarın zevcesi, ardından şehzadele-rin validesi, nihayetinde devletin mukadderatına yön veren bir naibe-i saltanat oldu. Dört padişah devri gördü. Nice fermanların yazılmasına, nice tahtların kurulup yıkılmasına şahitlik etti. Devletin kaderine hükmedecek kadar kudret sahibiydi lakin kendi kaderine bir türlü söz geçiremedi.
Saltanatın bedelini sevdikleriyle, analığın ağır imtihanını vicdanıyla ödedi. Bir yanında tahtını muha-faza etmeye çalıştığı evlatları, diğer yanında o taht uğruna gözünü karartan hasımları vardı.
Mahpeyker kudret ile merhametin, analık ile saltanatın, ihtiras ile vicdanın birbirine dolandığı; bir ka-dının devlete ama en çok kendi nefsine karşı verdiği çetin mücadelenin romanı.
“Bir eylül gecesi, ömrünün altmış ikinci senesinde, saltanatın gölgesinde nefesi son bulan... Nice pa-dişahların kaderine hükmedip kendi mukadderatına gelince hükmü susan... Bir zamanların saltanat nai-besi, şimdi ecelin sessiz misafiri olan... İşte bu benim, Mahpeyker Kösem Sultan.”
Vakit Geldi Ya Rab
Henüz genç yaşta sokakların sert yüzüyle tanıştı. Kaybetti, savruldu, yanlış yollara saptı. Hayatının yönünü değiştiren ise; hiç beklemediği bir köşede karşılaştığı hocası oldu.
Bir zamanlar sokaklarda kendine yer arayan o genç, yıllar sonra insanlara yol gösteren, binlerce kişinin hayatına dokunan bir isim hâline geldi.
Peki, onu o sokaklardan bugünlere getiren neydi? Nelerden vazgeçti, hangi bedelleri ödedi?
En önemlisi, geçmişiyle hesaplaşırken kendisinde neyi değiştirdi?
Teymullah Özbek, çocukluğundan gençliğine, hocasıyla karşılaşmasından medrese yıllarına, ailesinden evliliğine uzanan hayatını ilk kez roman tadında bütün açıklığıyla anlatıyor.
“Her hayat karanlıkta başlar ama büyüme daima ışığa doğrudur.”
